Yahoo Web Search

  1. Austro-Węgry – Wikipedia, wolna encyklopedia

    pl.wikipedia.org › wiki › Austro-Węgry

    Austro-Węgry Austro-Węgry, także monarchia austro-węgierska (niem.

  2. Armia Austro-Węgier – Wikipedia, wolna encyklopedia

    pl.wikipedia.org › wiki › Armia_Austro-Węgier

    Armia Austro-Węgier (albo Armia Monarchii Austro-Węgierskiej) (niem. Gemeinsame Armee, kaiserliche und königliche Armee, k.u.k. Armee, czyli cesarska i królewska Armia; do 1867 p.n. kaiserlich königliche Armee, k.k. Armee, czyli cesarsko-królewska Armia) – wspólne wojska monarchii austro-węgierskiej.

    • 1868
  3. Austro-Węgry - Wikiwand

    www.wikiwand.com › pl › Austro-Węgry

    Austro-Węgry były wielonarodową monarchią konstytucyjną i w swoim czasie jednym z największych mocarstw. Istniały 51 lat, od 1867 do rozpadu w 1918 roku i zakończenia I wojny światowej. Austro-Węgry[1], także monarchia austro-węgierska[a] – państwo związkowe w Europie Środkowej.

  4. Austro-Węgry – Wikipedja, wolna encyklopedia

    ortografia4.appspot.com › wiki › Austro-Węgry
    • Struktura Austro-Węgier
    • Ustruj I Administracja
    • Flaga
    • Konflikty Wewnętżne
    • Gospodarka
    • I Wojna Światowa
    • Dziedzictwo CK Monarhii
    • Zobacz też
    • Linki Zewnętżne

    W wyniku ugody austriacko-węgierskiej z 1867 roku powołano państwo związkowe powstałe z pżekształcenia Cesarstwa Austriackiego w dualistyczną monarhię, składającą się z dwuh części połączonyh unią realną pod berłem cesarskiej dynastii Habsburguw, a także unią wojskową, monetarną i celną: 1. Część „austriacka” – tzw. Pżedlitawia, oficjalna nazwa: Krulestwa i kraje reprezentowane w Radzie Państwa, 1. Część austriacka składała się z siedemnastu krajuw koronnyh, ale nie była państwem związkowym, lecz unitarnym (kraje koronne nie były krajami związkowymi). 1. Część „węgierska” – tzw. Zalitawia, oficjalna nazwa: Kraje Korony Świętego Stefana. 1. Część węgierska formalnie była unią Krulestwa Węgier i Krulestwa Chorwacji, ale w praktyce samodzielność Chorwacji była ograniczona. Między obiema częściami Monarhii Austro-Węgierskiej zagwarantowany był swobodny pżepływ ludzi i kapitału. Posiadały jednak oddzielne parlamenty, sądownictwo, żądy i ustroje prawne. W 1908 do Austro-Węgier została ofi...

    Ustruj monarhii austro-węgierskiej opierał się na tżeh aktah prawnyh: 1. ugodzie austriacko-węgierskiej, zawartej na lat dziesięć i kolejno odnawialnej, 2. konstytucji austriackiej, pżyjętej z końcem 1867 roku, 3. konstytucji węgierskiej z 1848 roku, uhylonej w roku 1851 i pżywruconej w roku 1867. Ustruj Austrii, czyli Pżedlitawii (łącznie z Galicją) opierał się na konstytucji z 21 grudnia 1867. Nie była ona aktem jednolitym, gdyż składała się z pięciu ustaw: 1. ustawy o reprezentacji państwa, 2. ustawy o pełnieniu władzy żądowej i wykonawczej, 3. ustawy o władzy sędziowskiej, 4. ustawy o powszehnyh prawah obywateli, 5. ustawy o Trybunale Państwa. Zahowały też moc prawną wcześniejsze, oktrojowane akty konstytucyjne, to jest Dyplom październikowy i Patent lutowy. W 1870 w monarhii było 80 tys. użędnikuw, w 1880 – 100 tysięcy, a w 1910 – ponad 400 tysięcy. Na obszaże całyh Austro-Węgier funkcjonowało 20 ciał pżedstawicielskih, w kturyh zasiadali pżedstawiciele 11 narodowości i 27 part...

    Nie ustanowiono wspulnej flagi Austro-Węgier, jej rolę de facto pełniła bandera marynarki handlowej. 1. Osobny artykuł: Flaga Austro-Węgier.

    Konflikty austriacko-węgierskie

    Podstawową kwestią szeroko dyskutowaną po ustanowieniu monarhii dualistycznej były sprawy finansowe. Zgodnie z Kompromisem z 1867, sprawy podatkuw, ceł, taryf i procentuw dohodu odprowadzanyh do wspulnej kasy miały być renegocjowane co 10 lat. Kością niezgody między Niemcami a Węgrami stało się interpretowanie umowy w kontekście jej pżedłużania. Austriacy sądzili, że co 10 lat będzie się jedynie rozsądzać rużnice i spory powstałe w trakcie funkcjonowania unii. Węgierska arystokracja rozumiała...

    Kwestie narodowościowe

    W 1900 roku liczba ludności Austro-Węgier wynosiła 45,5 mln. Najważniejsze grupy narodowościowe zamieszkujące kraje Monarhii stanowiły mniejszość w stosunku do całości populacji: Niemcy stanowili około 36% ludności Pżedlitawii, a Węgży– około 50% ludności Zalitawii. Wzmagało to żądania większego wpływu na losy państwa ze strony pozostałyh naroduw zahodniej części imperium: Czehuw zamieszkującyh Czehy i Morawy, Polakuw stanowiącyh wraz z Ukraińcami większość w Galicji, Słoweńcuw zamieszkującyh...

    Pod względem gospodarczym monarhia austro-węgierska była dużo słabsza niż niemiecka. Ponad połowa obywateli utżymywała się z rolnictwa (na pżełomie XIX i XX wieku). W latah 1870–1910 potencjał pżemysłowy kraju wzrusł ponad tżykrotnie. Dohody państwa w latah 1867–1910 wzrosły czterokrotnie. Gospodarka funkcjonowała na dość liberalnyh zasadah, hoć nieżadko forsowano politykę protekcjonistyczną. Pżemysł skupiony był pżede wszystkim w Austrii i w Czehah, kture były jednocześnie najbogatsze. Reszta kraju zajmowała się pżede wszystkim produkcją żywności i wydobywaniem surowcuw. Austro Węgry miały 3. miejsce na świecie pod względem wydobycia ropy naftowej. Poza tym na terenie monarhii wydobywano dużo gazu ziemnego, rudy żelaza, srebra i złota. Szybko (szczegulnie na Węgżeh, w Czehah i Galicji) rozwijał się pżemysł hutniczy – w latah 1880–1910 produkcja stali i żelaza wzrosła ponad czterokrotnie. W Austrii i Czehah najważniejszą rolę odgrywał pżemysł – pżede wszystkim maszynowy, elektrotehn...

    Pżyczyna

    Planuw monarhii trialistycznej nie udało się zrealizować. 28 czerwca 1914 austriacki następca tronu arcyksiążę Franciszek Ferdynand został zamordowany podczas wizyty w Sarajewie. Zamahu dokonała nacjonalistyczna organizacja Serbuw bośniackih Młoda Bośnia silnie związana z serbską organizacją terrorystyczną Czarną Ręką. Cesarstwo i krulestwo, kture straciło wcześniej większość swyh posiadłości w pułnocnyh Włoszeh, stanęło w obliczu groźby utraty części terytoriuw zamieszkanyh pżez Słowian połu...

    Działania na frontah

    Armia austro-węgierska początkowo odniosła, w czasie ofensywy wypżedającej, sukcesy w bitwah pod Kraśnikiem i Komarowem, jednak pżytłaczająca pżewaga liczebna armii rosyjskiej spowodowała konieczność odwrotu po pżegranyh bitwah na pżedpolah Lwowa. Złotymi zgłoskami zapisała się obrona Twierdzy Pżemyśl dowodzonej pżez gen. Kusmanka. W ciężkih zimowyh walkah w Karpatah Wshodnih i w rejonie Pżemyśla obie strony poniosły olbżymie straty. Dość szybko jednak Austro-Węgry pżeszły do kontrataku. Po s...

    Klęska i rozpad

    Wysiłek wojenny spowodował znaczne osłabienie autorytetu Monarhii i, w konsekwencji, gwałtowny wzrost nacjonalizmu i ruhuw niepodległościowyh. Także rozmaite ruhy lewicowe – od socjalistuw po komunistuw i anarhistuw – rozpoczęły coraz aktywniejszą agitację antywojenną. Od października do grudnia 1918 praktycznie na całym terytorium państwa zapanował haos. W poszczegulnyh częściah składowyh zaczęły powstawać rozmaite żądy tymczasowe i rady robotnicze. Austro-Węgry, mimo relatywnie dobrej pozyc...

    Stosunek do Austro-Węgier zmieniał się na pżestżeni dziejuw. W początku XX wieku pżeważały opinie, że jest to kraj zacofany i żądzony despotycznie. Jednak puźniejsze problemy Europy Środkowej, jak bałkanizacja, konflikty narodowościowe (tak w okresie międzywojennym, jak i pod koniec wieku) czy wreszcie dominacja sowiecka nad całym prawie obszarem dawnego cesarstwa po II wojnie światowej, pżyczyniły się do poprawy jego wizerunku[potżebny pżypis]. Pamięta się[kto?], że praktycznie od 1867 roku w Austro-Węgżeh funkcjonował system parlamentarny, a mieszkańcy kożystali z szerokih wolności i praw osobistyh. W dodatku narody zamieszkujące austriacką część państwa mogły rozwijać swoją własną kulturę (pod warunkiem dohowania lojalności dynastii). W Krakowie, będącym szustym co do wielkości mieście imperium, austriackie władze zezwoliły na używanie języka polskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1870 roku.

  5. Austro-Węgry - Wiktionary

    en.wiktionary.org › wiki › Austro-Węgry

    Polish Wikipedia has an article on: Austro-Węgry. Wikipedia pl. Pronunciation ... declension of Austro-Węgry. plural nominative Austro-Węgry: genitive Austro-Węgier:

  6. Аустроугарска — Википедија

    sr.wikipedia.org › wiki › Аустроугарска
    • име Државе на Језицима народа
    • Историја
    • Административно Уређење
    • Демографија
    • Слике
    • Види још

    Име државе : 1. срп. Аустроугарска 2. нем. Österreich-Ungarn 3. мађ. Osztrák-Magyar Monarchia 4. хрв. Austro-Ugarska 5. словен. Avstro-Ogrska 6. свк. Rakúsko-Uhorsko 7. чеш. Rakousko-Uhersko 8. пољ. Austro-Węgry 9. укр. Австро-Угорщина 10. итал. Austria-Ungheria 11. рум. Austro-Ungaria Пуно званично име државе је било: 1. срп. Краљевства и земље представљене у Царском већу и Земље Мађарске свете круне Св. Стефана 2. нем. Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder und die Länder der Heiligen Ungarischen Stephanskrone 3. мађ. A Birodalmi Tanácsban képviselt királyságok és országok és a Magyar Szent Korona országai 4. хрв. Kraljevine i zemlje zastupljene u Carevinskom vijeću i Zemlje Mađarske svete krune sv. Stjepana 5. словен. Kraljestva in dežele, zastopane v cesarskem zboru in dežele svete ogrske krone svetega Štefana 6. свк. Kráľovstvá a krajiny v ríšskej rade zastúpené a krajiny uhorskej svätoštefanskej koruny 7. чеш. Království a země v Říšské radě zastoupené a Země svat...

    Аустроугарска монархија је имала необичан режим, конгломерат различитих области које су Хабзбурзи стекли ратом и браком. Обухватала је једанаест већих етничких група, била је репресивна држава са модерном полицијом и мање демократична од појединих других европских држава.

    У административном смислу, Аустроугарска се делила на аустријски и угарски део монархије. После анексије Босне и Херцеговине, 1908. године, Босна и Херцеговина је постала територија са посебним статусом у оквиру Аустроугарске и налазила се под заједничком управом оба дела монархије. Земљом је до смрти (1916) владао стари цар Франц Јозеф I, а до распада државе званични монарх био је и последњи владар из владарске куће Хабзбурга — Карл I. Аустријски део монархије чиниле су следеће покрајине: 1. Буковина, главни град Черновиц(Чернивци) 2. Галиција и Лодомерија, главни град Лемберг 3. Шлезија, гл. град Тропау 4. Краљевина Чешка, гл. град Праг 5. Моравија, гл. град Брин(Брно) 6. Доња Аустрија, гл. град Беч 7. Горња Аустрија, гл. град Линц 8. Форарлберг, гл. град Брегенц 9. Тирол, гл. град Инсбрук 10. Салцбург, главни град Салцбург 11. Корушка, гл. град Клагенфурт 12. Штајерска, гл. град Грац 13. Крањска, гл. град Лајбах(Љубљана) 14. Аустријско приморје, гл. град Трист(Трст) 15. Далмација...

    Према Алену Џ. П. Тејлору, становништво Аустроугарске су у грубим цртама чинили: 1. Словени— 23,5 милиона (45%) 2. Немци— 12 милиона (23%) 3. Мађари— 10 милиона (19%) 4. Румуни— 3 милиона (6%) 5. Остали — 2,5 милиона (5%)

    Политичка карта Аустроугарске
    Грб Аустроугарске
    Грб Аустроугарске усвојен 1915. године
    Велики грб Аустроугарске (1915—1918)
  7. האימפריה האוסטרו-הונגרית – ויקיפדיה

    he.wikipedia.org › wiki › האימפריה
    • הפשרה האוסטרו-הונגרית של 1867
    • הקמת האימפריה האוסטרו-הונגרית
    • הצעדים שהובילו לכניסת אוסטרו-הונגריה למלחמת העולם הראשונה

    בשנת 1866 ספגה אוסטריה תבוסה מוחצת במלחמה האוסטרו-פרוסית, ומעמדה כמדינה הדומיננטית בין המדינות הגרמניות הסתיים. במקביל, חרף הניצחונות האוסטריים במלחמת העצמאות האיטלקית השלישית, תנאי השלום עם פרוסיה הכריחו את אוסטריה להעביר לידי ממלכת איטליה את כל הנחלות אשר נותרו לה בארץ זו, כולל ונציה. מצב זה הבהיר לאוסטרים שאם ברצונם להחזיק מעמד כאימפריה, עליהם לפתור את בעיית המיעוטים בארצם. בשנים 1860 ו-1861 הציע פרנץ יוזף הראשון, קיסר אוסטריה להונגרים תוכנית של אוטונומיה מוגבלת, אך אלה, בהנהגתו של ד"ר פרנץ דיאק, דחו את התוכנית, ודרשו את החזרת חוקה בנוסח המרד של 1848. הקיסר אף קיבל לראיון את הרוזן דיולה אנדראשיאשר הציע הצעות דומות. האינטלקטואלים ההונגרים, אשר היו למעשה מנהיגי האומה, החליטו לזנוח את הרעיון של עצמאות מוחלטת, על אף שרובה המכריע של האוכלוסייה חפץ בו. פרנץ דיאק החליט שהונגריה נהנית משלטונה של אוסטריה ביחסי החוץ, וחשש גם שעצמאות מלאה תצית סכסוכים בין המדיארים לבין מיעוטים אחרים שחיו בהונגריה. לפיכך המגמה החדשה שהוא הציע הייתה לאחד את אוסטריה והונגריה, במקום שלטון אוסטרי על הונגריה. הקי...

    בעקבות הפשרה בוטלה האימפריה האוסטרית, ותחתיה הוקמה האימפריה האוסטרו-הונגרית. אימפריה זו נשלטה על ידי שלושה גופים שונים: 1. הממשלה ההונגרית אשר שלטה בהונגריה. מושבה היה בבודפשט. 2. הממשלה האוסטרית אשר שלטה במחצית ה"אוסטרית". מושבה היה בווינה. 3. ממשל מאוחד בראשותו של הקיסר. להונגריה ואוסטריה היו חוקים נפרדים, ראשי ממשלה נפרדים, שרי פנים נפרדים ודרכונים נפרדים. התיאום בין הגופים השונים היה באחריות המונרך, אשר הוכתר בו זמנית כמלך הונגריה וכקיסר אוסטריה. כן היה באחריות המונרך הטיפול בענייני מדיניות החוץ ומדיניות המכס. הצבא האוסטרו-הונגרי לא התחלק בין שתי המדיניות, והיה תחת פיקוד אחד. המונרך הוכר כמפקדו העליון, ולצדו עמד מטה כללי אשר היו בו הן אוסטרים והן הונגרים. מצב דומה שרר בצי האוסטרו-הונגרי. בשל כך כונה צבא האימפריה: "הצבא הקיסרי והמלכותי". פרט לכך הוקם גם צבא אוסטרי נפרד אשר נקרא "לנדווהר" (Landwehr), וצבא הונגרי נפרד אשר נקרא "הונבד" (Honvéd). יחידות אלו היו כפופות למשרדי ביטחון נפרדים. הוקם משרד אוצר עליון, אולם סמכותו הוגבלה לתקציבי הצבא, הצי והשירות הדיפלומטי. לצורך תקציבי הפני...

    דאגות האוסטרים באשר לביטחון אזורי גדלו עם כמעט הכפלתם של האזורים הגובלים בסרביה, כתוצאה של מלחמות הבלקן הראשונה והשנייה (1912–1913). רבים בהנהגה האוסטרית, ביניהם הקיסר פרנץ יוזף וקונרד פון הצנדורף, היו מודאגים מתסיסת הלאומנות הסרבית בחלקים הדרומיים של האימפריה. עודם רדופים על ידי זיכרונות אודות המערכות רבות ההשראה של הפיימונטים כנגד הפרובינציות האיטלקיות והאוסטריות ב-1859, הם חששו גם שרוסיה תגבה את סרביה אם זו תספח שטחים סלאביים מאוסטריה, בדיוק כפי שגיבתה צרפת את פיימונטה במערכה, שהגיעה לשיאה בקרב סולפרינו. תחושתם הייתה כי מוטב להרוס את סרביה, לפני שזו תקבל את ההזדמנות לפתוח מערכה מסוג זה. כמה חברים בממשלה האוסטרית חשו כי מערכה בסרביה תהא המזור המושלם לבעיות הפנימיות של האימפריה. רבים מהם היו מתוסכלים מכוחה של הממשלה ההונגרית באימפריה. ב-1914 היה לממשלה האוסטרו-הונגרית מבנה כפול. לאוסטריה ולהונגריה היו למעשה ממשלות נפרדות תחת קיסר (קייזר בגרמנית) אחד. הממשלה האוסטרית החזיקה בשליטה על מדיניות החוץ, אך עדיין הייתה תלויה בהונגרים לשם הסכמה על התקציב. ולעיתים קרובות הממשלה ההונגרית, תחת...

  8. Trializm (Austro-Węgry) - Wikiwand

    www.wikiwand.com › pl › Trializm_(Austro-Węgry)

    {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses ...

  9. 1) Treaty of Saint-Germain signed September 10, 1919 and the Treaty of Trianon signed June 4, 1920. অস্ট্রো-হাঙ্গেরীয় সম্রাজ্য ( অস্ট্রিয়া-হাঙ্গেরি নামেও পরিচিত) বলতে একটি দ্বৈত রাজত্ব বা ...

  10. Impero austro-ungarico - Wikipedia

    it.wikipedia.org › wiki › Austro-ungarici
    • Storia
    • Le Terre Dell'impero
    • Etnie Dell'austria-Ungheria
    • Religioni Nell'impero Nel 1910
    • Forze Armate Austro-Ungariche
    • Bibliografia
    • Voci Correlate
    • Collegamenti Esterni

    Nascita

    Dalla metà del XIX secolo l'imperatore Francesco Giuseppe stava cercando una soluzione per riappacificarsi con la nazione magiara, quando nel 1866 esplose quella che sarebbe stata la guerra austro-prussiana, dalla quale l'Impero austriaco uscì sconfitto. Dopo la battaglia di Sadowa (1866) i prussiani invasero in poche settimane la Boemia e arrivarono a minacciare la stessa capitale austriaca (Vienna), costringendo la Casa d'Asburgo a firmare la resa. Subito dopo la guerra con la Prussia ripre...

    1867-1908

    In seguito alla sconfitta subita con la Prussia e con l'Italia nel 1866 l'Austria perse ogni influenza sugli Stati tedeschi e sulla Confederazione germanica. Quest'ultima, riunita sotto la guida dei prussiani, costrinse l'Impero austro-ungarico a cambiare la politica espansionista asburgica dalla Germania ai Balcani, dove tuttavia si trovò in competizione con l'Impero russo. L'interesse degli Asburgo negli affari balcanici venne riaffermato dall'occupazione della Bosnia ed Erzegovina (1878)....

    1908-1914

    Una svolta nella politica estera austriaca si verificò nel 1906 quando il ministro degli esteri Goluchowski fu sostituito dal primo ambasciatore austriaco a San Pietroburgo Alois Lexa von Aehrenthal. Aehrenthal tentò di liberare l'Austria-Ungheria dalla sottomissione alla Germania e di intraprendere una politica balcanica dinamica. Un primo passo fu la sua proposta di costruire una ferrovia attraverso il Sangiaccato di Novi Pazar; ma l'opposizione congiunta russo-serba costrinse Aehrenthal ad...

    In molti testi[senza fonte] le terre non facenti parte del Regno d'Ungheria (quindi quelle "austriache") sono designate con il nome di Cisleitania, poiché, dal punto di vista degli austriaci, esse stavano a ovest del fiume Leita (malgrado la Galizia a nord-est fosse considerata "austriaca"). Tuttavia questa entità fino al 1915 non ebbe un nome ufficiale e per questo motivo ci riferiva ad essa come "i regni e le terre rappresentate nel concilio imperiale". Il concilio imperiale (Reichsrat) costituiva perciò il parlamento della Cisleitania. Allo stesso modo anche la metà Transleitania ("ungarica") portava la designazione ufficiale di "Terre della Sacra Corona Ungherese di Santo Stefano", con riferimento al primo re cristiano dell'Ungheria. Col parlamento, rappresentante la Cisleitania e la connessione con le "Terre della Sacra Corona di Santo Stefano", ci si trovava di fronte in pratica al primo parlamento federale europeo, con un solo precedente nel vecchio Impero austriaco.[senza fo...

    Nome dell'impero nelle lingue ufficiali: 1. tedesco: Österreich-Ungarn 2. ungherese: Ausztria-Magyarország 3. ceco: Rakousko-Uhersko 4. croato: Austro-Ugarska 5. italiano: Austria-Ungheria 6. polacco: Austro-Węgry 7. romeno: Austro-Ungaria 8. serbo: Аустро-Угарска 9. slovacco: Rakúsko-Uhorsko 10. sloveno: Avstro-Ogrska 11. ucraino: Австро-Угорщина

    Fonte: censimento del 31 dicembre 1910, pubblicato sul: Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde an der österreichischen Mittelschulen. K. u. k. Hof-Kartographische Anstalt G. Freytag & Berndt, Vienna, 1911.

    Durante la prima guerra mondiale l'esercito austro-ungarico raggiunse quasi 8.000.000 di unità e combatté lungo il fronte occidentale, meridionale e orientale rispettivamente contro l'Italia, la Serbia e la Russia. Esse erano formate da tre organi principali: 1. esercito regolare o comune, reclutato indifferentemente su tutto il territorio imperiale; 2. Landwehr – la milizia territoriale austriaca – e quella ungherese Magyar Királyi Honvédség, composte ciascuna da reclute e quadri etnicamente più omogenei delle rispettive aree governative; 3. riserva territoriale austriaca e ungherese, composte da personale anziano e non adatto al servizio ordinario. Come guardia di palazzo, reparto cerimoniale addetto al sovrano, a Vienna esisteva la cosiddetta guardia imperiale (o Kaiserlichegarde) divisa in varie compagnie tradizionali mentre a Budapest vi era un'analoga guardia reale ungherese. Ambedue i reparti erano composti esclusivamente da ufficiali di lignaggio e non avevano funzioni milit...

    Glaise Horstenau, Il crollo di un Impero, prefazione di Amedeo Tosti, Milano, Fratelli Treves Editori, 1934, pp. XX-422.
    Edward Crankshaw, Il tramonto di un Impero. La fine degli Absburgo, traduzione di Marcello Dell'Omodarme, Milano, Mursia, 1966, pp. 510, ISBN 88-425-1251-6.
    (EN) Adam Augustyn (a cura di), Austria-Hungary, su Encyclopædia Britannica. URL consultato il 18 maggio 2019.
    (EN) Austria-Hungary, su Microsoft Encarta. URL consultato il 19 maggio 2019 (archiviato dall'url originale il 31 ottobre 2009).
  11. People also search for