Yahoo Web Search

  1. About 448 search results
  1. Nakon pet godina, 14. juna 2009. godine, osvećenjem i otkrivanjem spomen obeležja, na kojoj je uklesan Milevin lik i posvetu na srpskom i nemačkom jeziku „Sa ponosom i ljubavlju od srpskog naroda”, predstavnici Republike Srbije prvi put su zvanično odali počast Milevi Marić-Ajnštajn.

  2. Članak o Milevi na engleskom je odličan, a na francuskom je još bolji. Kako je to strašno što na našem jeziku nema nikakvog! To me potaklo da vam ponudim temu o (mogućoj) ulozi Mileve u stvaralaštvu Ajnštajna! Mileva Marić je bila izrazito obdareno dete u osnovnoj i srednjoj školi. Ispoljavala je veliki talenat iz matematike i fizike.

    • Detinjstvo, Mladost I Školovanje
    • Život U Klužu
    • Prvi Svetski Rat I Dolazak U Rusiju
    • Život I Rad U Sovjetskom Savezu
    • Učešće U Drugom Svetskom Ratu I Smrt
    • Miloš Marić U Srbiji Danas
    • Literatura
    • Spoljašnje Veze

    Miloš[a] Marić rođen je u Rumi, 20. aprila 1885. godine, kao treće i najmlađe dete u porodici Marić, posle najstarije Mileve, kasnije čuvene supruge Alberta Ajnštajna i mlađe Zorke. Njegovi roditelji Miloš Marić (1846–1922), austrougarski narednik i Marija Ružić (1846–1935), poreklom iz dobrostojeće titelske porodice, venčali su se oktobra 1867. Živeli su u Titelu sve do rođenja svoje prve ćerke Mileve 1875. godine, kada otac Miloš napušta vojnu službu i zapošljava se kao službenik u sudu. Prvo zaposlenje nalazi u Vukovaru, a krajem 1877. dobija mesto pisara u Kotarskom sudu u Rumi, gde je porodica živela sve do maja 1892. godine, kada je premešten u Zagreb, na mesto nižeg sudskog službenika. Osnovnu školu Miloš Mlađi pohađao je u Zagrebu. Godine 1895. otac „zbog reumatizma” napušta Zagreb i zbog nasledstva odlazi u rodni Kać. Sledeće godine je i penzionisan, pa se cela porodica 1896. godine seli u Novi Sad, u svoju novu kuću u Kisačkoj ulici br. 20, pa je Miloš Mlađi gimnaziju zavr...

    Miloš Marić je diplomirao Koložvarskom univerzitetu 1907. godine, nakon čega je tri godine radio na Psihijatrijskoj klinici u Klužu. Godine 1910. dobija ponudu za posao na Univerzitetu i postaje mlađi, a potom i stariji asistent na katedri histologije Koložvarskog univerziteta. Godine 1913, prema nekim izvorima pod očevim pritiskom i mimo svoje volje, oženio se dobrostojećom meštankom Martom. U Klužu se sprijateljio s mađarskim revolucionarom Belom Kunom i pristupio Socijaldemokratskojpartiji Ugarske.

    Kao ugarski državljanin Miloš Marić Mlađi vojni rok je služio u Šestom pešadijskom honvedskom puku, i u vojnoj bolnici u Budimpešti. Mobilisan je odmah na početku rata i najpre poslat na Južni front gde su se vodile borbe protiv Srbije, a zatim prekomandovan na Severni front, protiv Rusije. Za vreme povlačenja puka u Galiciji, pao je u rusko zarobljeništvo.[b] Kao ratni zarobljenik poslat je u Moskvu da radi kao lekar u Lefortovskoj vojnoj bolnici, a nastavio je i da se bavi naukom i radio je na katedri histologije Moskovskog univerziteta. Od 1917. godine prešao je na katedru histologije Dnjepropetrovskog medicinskog instituta u gradu Dnjepru, u Ukrajini.

    Po dolasku u Dnjepar Miloš Marić se oženio Marijom Vasiljevnom Karpovom, iako je njegov prvi brak zvanično okončan tek 1924. godine, kada je u Klužu Miloš proglašen nestalim, a njegova prva supruga Marta udovicom. Nikada se više nije vratio u Srbiju. Godine 1930. Miloš Marić je izabran za šefa katedre histologije na Saratovskom državnom medicinskom univerzitetu u Ruskom gradu Saratovu. Vrlo brzo postao je uvaženi naučnik u sovjetskoj Rusiji, objavljujući naučne članke i monografije iz oblasti mitoze i amitoze. Neki ruski naučnici uvereni su da je Miloš Marić Mlađi (u Rusiji poznat kao Miloš Miloševič Marič) postavio temelje oblasti medicine koja se danas zove kloniranje. Uporedo sa ovim izučavanjima Marić je radio i pripreme za proučavanje nervnog sistema, ali ga je prekinuo Veliki otadžbinski rat. Ovi radovi objavljeni su tek posle rata i Marićeve smrti i poslužili su kao osnova za dalja istraživanja na tom polju. U Saratovu i danas postoji spomen-soba posvećena ovom naučniku.

    Za vreme Drugog svetskog rata u Saratovu je učestvovao u obuci mladih lekara za službu na frontu. U tome mu je pomoglo iskustvo iz Prvog svetskog rata. Kao ugledni naučnik pozvan je u Crvenu armiju, na moskovski front, gde je zbog izuzetno narušenog zdravlja preminuo 1944. godine, ne dočekavši oslobođenje svoje druge domovine, Rusije.Umro je 3. maja 1944. godine. Sahranjen je na groblju Hefortovo u Saratovu.

    O Milošu Mariću Mlađem malo se zna u Srbiji. Na srpskom jeziku pominje se samo u jednoj rečenici u Enciklopedije Novog Sada – kao deset godina mlađi brat Mileve Ajnštajn. Jedini zapis o njemu ostavio je Đorđe Krstić u svojoj knjizi Mileva i Albert Ajnštajn, u kojoj je jedno poglavlje posvetio upravo Milošu. Nijedan Marićev naučni rad nije do sada preveden na srpski jezik, ali na tome radi novosadsko Malo istorijsko društvo, koje se bavi afirmacijom svih značajnih, a zaboravljenih velikana.

    Krstić, Đorđe (2007). Mileva i Albert Ajnštajn. Novi Sad: Akademska knjiga. ISBN 978-86-86611-01-7.COBISS.SR 218461447

    Akimov, Oleg. „Žiznь Miloša Mariča, brata Milevы, v SSSR”. Sceptic-Ratio — naučno-poznavatelьnый saйt Olega Akimova. Pristupljeno 12. 8. 2017.

  3. Nov 11, 2020 · Mileva Marić, genijalna srpska naučnica i prva supruga Alberta Ajnštajna, makar imenom, dobro je poznata domaćoj javnosti. Sa druge strane, njen brat na ovom prostorima zaboravljena je ličnost iako je reč o stručnjaku svetske slave čije ime još uvek i te kako dobro pamte u Rusiji. .

  4. hr.wikipedia.org › wiki › SrbiSrbi – Wikipedija

    • Kratka Povijest
    • Odjeća
    • populacija
    • Poznati Srbi
    • Srbi Izvan Srbije
    • Vanjske Poveznice

    Srbi pripadaju južnoslavenskoj skupini Indoeuropljana. Prema njihovoj tradiciji, po kulturi, jeziku, vjerovanjima i običajima, etnogeneza Srba vodi nas do srpskih predaka Proto-Slavena i Starih Srba koje Herodot u 5. stoljeću prije Krista opisuje pod imenima Neuri i Budini, koji su naseljavali sjeverno od Dunava u području između Dnjepra i Karpata. Prvi puta pod srpskim imenom spominje ih Plinius Caecilius Secundus u 1. stoljeću prije Krista u svojoj 'Historia naturalis' kao ljude naseljene na obali Crnog mora. U 2. stoljeću nakon Krista Klaudije Ptolomej piše u svojoj 'Geographica' da 'Serboi' žive u zaleđu Crnog mora. Srbi na području bliskom današnjem spominju se prvu puta 822.u 'Annales regni Francorum'. Tijekom velike migracije u Europi u 5. i 6. stoljeću, Srbi na Balkan dolaze iz više smjerova i prodiru na područja između Crnog, Egejskog, Jonskog i Jadranskog mora. Ovdje im se pripisuje stvaranja Raške. Od druge polovice 12. stoljeća Raška se počinje širiti preko Bizantskog te...

    Do svršetka 19. stoljeća žene su same proizvodile materijal i izrađivale odjeću za sebe i svoje obitelji. Tek kasnije počela je uporaba industrijske tkanine, prvo po urbanim središtima pa tek onda po seoskim zajednicama. Obuća se izrađivala od štavljene goveđe kože ('opanci'). Čarape, ili polučarape (nazuvice) pletene su od vune. Hlače su oblika nikerbokerica (čakšire), uz njih muškoj odjeći treba pridodati nepromočivi bezrukavni kaputić 'zubun', krznenu kapu 'šubara' ili nacionalnu kapu 'šajkača'.

    Većina Srba živi u matici Srbiji. Velik dio srpske populacije također živi i u Bosni i Hercegovini (gdje su konstitutivni narod), točnije u Republici Srpskoj, jednom od dvaju entiteta u BiH, te u Hrvatskoj. Mnogo manje Srba živi u Makedoniji, Sloveniji, Rumunjskoj, Albaniji i Mađarskoj. Dosta Srba također živi i u iseljeništvu, poglavito u Njemačkoj, Austriji, Švicarskoj, SAD-u, Kanadi i Australiji.

    Znanstvenici: Nikola Tesla, Mihajlo Pupin, Milutin Milanković, Mileva Marić (matematičarka i prva žena Alberta Einsteina); Športaši: Aleksandar Đorđević, Dragan Džajić, Predrag Stojaković, Dejan Bodiroga, Vlade Divac Umjetnici: Miodrag Petrović-Čkalja, umjetnik i povjesničar umjetnosti Davor Džalto, Rade Šerbedžija, glumac (hrvatski Srbin), pisac Miloš Crnjanski, kipar Vojin Bakić Prema listu National Enquirer pisac Ian Fleming je stvorio James Bonda po Dušku Popovu, srpskom tajnom agentu nadimka Tricikl ("The Tricycle").[nedostaje izvor]

    • 300 000 (procjena)
    • 178 110 (2011.)
    • 1 086 733 (2013.)
    • 186 633 (2011.)
  5. ^ Mileva Marić u Srpskom vrtu u Americi („Večernje novosti“, 8. maj 2016) ^ a b "Zastava", Novi Sad 1903. godine ^ "Carigradski glasnik", Carigrad 1904. godine

  6. Elektrotehnička škola „Mihajlo Pupin“ je srednja škola iz Novog Sada.Školu pohađa oko 2500 učenika. Nastava se izvodi na srpskom i mađarskom jeziku.Školovanje se odvija po stepenima obrazovanja III, IV i V stepen.

  1. People also search for