Yahoo Web Search

  1. About 944,000 search results
  1. Wikipedia Shqip është versioni shqip i Wikipedia-s, enciklopedisë së lirë. Ajo filloi më 12 tetor 2003 dhe sot përmban 79.920 artikuj.Wikipedia shqip e ka vendin e 72-të sipas listës së Wikipedia-ve.

    Data
    Artikulli
    Numri I Artikullit
    11 maj 2020
    80 000
    1 janar 2018
    71 235
    5 prill 2013
    45 000
    5 nëntor 2012
    43 000
  2. sq.wikipedia.org › wiki › Gjuha_shqipeGjuha shqipe - Wikipedia

    Gjuha shqipe (ose thjesht shqipja) është gjuhë dhe degë e veçantë e familjes indo-evropiane që flitet nga më shumë se 6 milionë njerëz, kryesisht në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoninë e Veriut, por edhe në zona të tjera të Evropës Juglindore ku ka një popullsi shqiptare, duke përfshirë Malin e Zi dhe Luginën e Preshevës. Është gjuha zyrtare e Shqipërisë dhe Kosovës ...

    • Mbi 6 milionë në Gadishullin Ballkanik (2018)
    • Gjuhët indo-evropiane, Gjuha shqipe
  3. sq.wikipedia.org › wiki › IliriaIliria - Wikipedia

    • Etimologjia
    • Trashëgimia
    • në Kulturë

    Në mitologjinë greke, emri i Ilirisë është hulumtuar në mënyrë etiologjike që nga Iliri, i biri i Kadmit dhe Harmonisë, i cili kishte udhëhequr fillimisht Ilirinë duke u bërë paraardhësi eponim i ilirëve. Një version i mëvonshëm i mitit identifikon Polifemin dhe Galatean si prindër të Keltit, Galas dhe Ilirit. Shkrimtarët e lashtë grekë përdorën emrin "ilir" për të përshkruar popujt midis liburnianëve dhe epirotasve . Shkrimtarët grekë të shekullit të katërt p.e.s. kanë bërë një ndarje të qartë të banorëve përgjatë bregdetit të Adriatikut nga Ilirët, dhe vetëm në shekullin I të erës sonë filloi të përdoret termi "ilir" si një term i përgjithshëm për të gjithë popujt në të gjithë bregdetin lindor të Adriatikut. Shkrimtarët folën gjithashtu edhe për "ilirët në kuptimin e rreptë (strikt) të fjalës"; Pomponius Mela (nga viti 43 i erës sonë) thotë se ilirët në kuptim të vërtetë (stricto senso) jetuan në veri të taulantëve dhe enkelejve, në bregun e Adriatikut; Plini Plaku përdori shprehj...

    Emri Iliria (Illyria) zhduket nga të dhënat historike vetëm pas pushtimit otoman të Ballkanit në shekullin XV, dhe rishfaqet në shekullin XVII, duke marrë një domethënie të re në Luftërat Osmane-Habsburgase, siç i përcaktoi Leopoldi I, "kombi ilir, "Sllavët e Jugut në territorin hungarez. Disa stema të periudhës së hershme moderne, të njohura në mënyrë popullore " si heraldika ilire", përshkruajnë stemat fiktive të Ilirisë. Emri Illyria u ringjall nga Napoleoni në të ashtuquajturat Provincat ilire që u përfshinë në Perandorinë Franceze nga viti 1809 deri në vitin 1813, dhe Mbretëria e Ilirisë (1816-1849) e cila ishte pjesë e Austrisë deri në vitin 1849, pas së cilës nuk u përdor më në riorganizimet e mëvonshme të Perandorisë Austro-Hungareze. Pikërisht gjatë kësaj kohe u paraqit edhe e ashtuquajtura Lëvizja ilire(1830 - 1843) e cila në thelb ishte një fushatë kulturore dhe politike kroate e jugosllave dhe me tendenca panballkanike, nga një grup intelektualësh të rinj kroatë dhe serbë.

    William Shakespeare zgjodhi një Iliri të trilluar si një ambient për shfaqjen e tij Nata e Dymbëdhjetë. (Në filmin e modernizuar me titull Ajo është njeriu, ky funksion kryhet nga "Shkolla e Mesme Illyria" në Kaliforni). ) Një histori e gjerë e Ilirisë nga Charles du Fresne, sieur du Cange, u botua nga Joseph Keglevich në vitin 1746. Shekspiri përmendi gjithashtu rajonin e Ilirisë në Pjesën 2 të shfaqjes Henry VI. Toka e ilirisë është vendi ku ndodh ngjarja në veprën me titull Les Mains Sales të autorit Jean-Paul Sartre e po ashtu edhe në veprën Aventura ilire e Lloyd Alexander . Romani i vitit 1970 i shkruar nga John Hawkes 'The Bllod Oranges'është vendosur në një iliri të trilluar.

    • Leipzig
    • Frankfurt dhe Strasbourg
    • Frankfurt, Wetzler
    • Weimar, Faza I
    • Itali
    • Weimar, Faza II

    Në moshën 16 vjeçe Gëte nisi studimet e drejtësisë në Leipzig, qytet ky që, përkundrejt Frankfurtit të atëhershëm konservativ, dallohej për botën më të hapur dhe më elegante të kulturës njerëzore. Përkrah studimeve universitare të juridikut, ai vizitoi me zell e pasion të dukshëm edhe ligjëratat e mbajtura mbi poezinë nga të shumënjohurit Johann Christof Gottsched dhe Christian Fuerchtegott Gellert, i cili prej krijimeve të para poetike të Gëtes nuk mbeti kushedi se sa i kënaqur. Tre vitet studimore në Leipzig ishin nga njëra anë pak emocionale për poetin e ardhshëm, mirëpo nga ana tjetër ato ishin frymëzuese, pasi ai u njoh me piktorin Adam Friedrich Oeser, tek i cili Gëte vazhdoi mësimin e vizatimit të filluar dikur në Frankfurt. Oeser bëri më pas të mundur njohjen e Gëtes me nxënësin e tij të apasionuar pas artit klasik Johann Joachim Winkelmann. Përveç kësaj Oeser inkurajoi tek Gëte dëshirën për njohjen dhe konceptimin e artit. Gëte mësoi tek një bakërshpues teknikën e prerjes s...

    Pas vizitave të bëra nga mjeku i tij i shtëpisë Dr. Johann Friedrich Metzatij ju ndez dëshira për të hulumtuar natyrën. Gjatë Festave të Pashkëve në prill të vitit 1770, Gëte ndryshon për të dytën herë vendbanimin e tij, për të vazhduar studimet e mëtejshme në Strasburg të Francës. Ky qytet ishte për të një fillim krejtësisht i ri. Ai i la mbresa të thella për arkitekturën gotikee cila kishte filluar t'i rrënjosej në shpirt. Ai, këtu, krahas studimeve të juridikut ndoqi edhe ato të mjekësisë dhe të shkencave të natyrës. Në Strasburg ai u njoh me njerëz shumë të rëndësishëm për zhvillimin e tij të mëtejshëm. Takimi i tij më i rëndësishëm ishte ai me teologun dhe teoricienin e artit dhe të letërsisë Johann Gottfried Herder. Ishte Herder ai që nxiti te Gëte dëshirën për t'u njohur sa më afër me potencialin e pashtershëm letrar të autorëve më në zë të kohës si Homeri, Shekspiri dhe Ossiani. Ai zgjoi tek Gëte kureshtjen për estetikën e poezisë popullore, duke ndriçuar kështu rrugën e mët...

    Pas kthimit të Gëtes në qytetin e lindjes në Frankfurt, ai i pajisur ndërkohë dhe me diplomën përkatëse, hap një zyrë avokatie. Por Gëte nuk i kushtoi rëndësinë e duhur këtij profesioni, kështu që pas katër vitesh ai do ta mbyllte aktivitetin e tij si jurist, për tu nisur menjëherë pas kësaj për në Weimar. Ai e kishte përqendruar vemendjen e tij më shumë tek letërsia. Në fundin e vitit 1771 ai shkruajti brenda një kohe të shkurtër gjashtë javore "Geschichte Gottfriedens von Berlichingen mit der eisernen Hand" ("Historia e Gotfridens nga Berlihingeni me dorë të hekurt"). Pas një përpunimi në vitin 1773 u publikua nga shtypshkronja e tij drama "Götz von Berlichingen" ("Gëtz nga Berlihingeni"), e cila ishte konform normave dhe rregullave të dramaturgjisë. Drama, e cila u prit me shumë ngazëllim nga artëdashësit vlejti si dokument bazë tek "Stuhi dhe vrull". Në majin e vitit 1792, i nxitur dhe më shumë nga babai i tij, Gëte filloi punë si praktikant në gjykatën e dhomës perandorake në V...

    Më 7 nëntor 1775 Gëte sërish u kthye në Weimer, ku ai – me ndërprerje të gjatë nga udhëtimi i tij italian – mbeti për tërë jetën e tij aty. Hercogu Karl August ishte tetëmbëdhjetë vjeç dhe sapo kishte marrë regjimin përsipër; Rezidenca e tij Weimer ishte një strofull prej rreth 6.000 banorë. Hercogu i ri nuk ishte ndonjë monarkist; Ai kishte interes më shumë për ushtrinë dhe për gjueti se sa për letërsinë. Por megjithatë Karl Augustdhe Gëte u bënë miq shumë të afërt. Në vitin 1776, për nder të Gëtes, në Weimer erdhi dhe mentori i tij nga Strazburgu Johann Gottfried Herder. Në qershor të po këtij viti Gëte hyri formalisht në këshillin legjionar në Weimer, në shtator 1778 u zgjodh këshilltar i qytetit (25 vite më vonë u zgjodh vërtet këshilltar, ekscellent dhe ministër). Ai që në fillim e kishte marrë me seriozitet qeverisjen, e që më së paku pritet nga një poet i ri. Takimi me Charlotte von Stein ishte një nga sprovat më të rëndësishme për zhvillimin e personalitetit të Gëtes. Të dhë...

    Në Itali, ku edhe ai vetë shprehet se – për herë të parë dhe vetëm një herë në gjithë jetën e tij është ndjerë vërtet sikur të ishte në shtëpi, para se gjithash e tërhiqte Antika; Kurse arti dhe arkitektura e renesancës dhe e barokut nuk i bënte aq përshtypje. Si antike e ndjente edhe të dashurën romake të tij, e që më vonë e shkruan në elegjinë Römischen Elegien, ku e këndon si 'Faustina' – takimin me të e përshkruan si një barazim erotik në jetën e tij, asaj kohe ka qenë diku në fund të të tridhjetave. Në 'Faustina' romake, Gëte gjeti për herë të parë në lidhjen e tij një harmoni shpirtërore dhe mendore. Një harmoni e cila më vonë ishte dhe si një rrugë për estetikën e re klasike të tij. Gëte në Itali vizatonte shumë si dhe kujdesej intensivisht për piktorët gjerman që jetonin atje, ndër ta ishin edhe Johann Heinrich Wilhelm Tischbein dhe shumë e njohura e asaj kohe, Angelika Kauffmann. Por studimet shkencore dhe natyrore, si dhe letërsinë, nuk i anashkaloi. Në Palermo mendonte të...

    Pas gjysmës së vitit 1788, Gëte u kthye në Weimer. Miqtë e vjetër dhe Zonja Stein e pritën ftohtë Gëten. Por megjithatë, ai sërish dashurohet: në Christiane Vulpius, një vajzë 23 vjeçe prej një familje mesatare. Dhe më pas ajo do të bëhej bashkëshortja e tij, por pa bërë kurorëzimin ligjor mes tyre.»Jam i martuar, por jo përmes mënyrës ceremoniale«, kështu komentonte ai. Pas kthimit të tij si nëpunës shtetëror, Gëte sërish u mor me gjërat artistike dhe shkencorë. Ai në vitin 1790 shkroi shkrimin Metamorfoza e bimëve, dhe intensivisht merrej me studimet mbi eshtrat. Revolucionin Francez, Gëte e shikonte shumë më ndryshe krahas Wieland, Klopstock, Herder ose Schiller-i, ai që në fillim e shihte me plot skepticizëm situatën.

  4. sq.wikipedia.org › wiki › KorçaKorça - Wikipedia

    • Historia
    • Kultura
    • Klima
    • Transporti
    • Shiko Edhe
    • Burim I të Dhënave
    • Lidhje të Jashtme

    Ndonëse qyteti i Korçës është themeluar këto V-VI shekujt e fundit, zona e Korçës është një nga vendet e Evropës Jug-Lindore që është banuar më herët. Gërmimet kanë nxjerrë në dritë varre dhe fortifikime ilire.

    Korça përbën një nga qendrat kulturore më të rëndësishme të Shqipërisë. Vetë muzeumet e shumta në qytet përshkruajnë aktivitetin kulturor ndër shekuj. Është e mirënjohur shkolla e parë shqipe në këtë qytet që daton në vitin 1887, shkolla e parë në Shqipëri për vajza, si dhe liceu Francezi ndërtuar në vitin 1917. Edhe pse ndër vite qyteti ka qënë pushtuar disa herë, ndikimet e huaja përbëjnë një pjesë të vogël te kulturës korçare.

    Korça ka klimë mesdhetare kalimtare (ose klimë mesdhetare kontinentale) me ndryshime të mëdha në temperaturë. Muaji më i nxehtë është gushti (25 °C) ndërsa muaji më i ftohtë është janari (2 °C). Mesatarisht gjatë vitit bien 710 mm reshje të cilat minimumin e arrijnë në verë ndërsa maksimumin në dimër, duke e bërë Korçën një qytet të thatë krahasuar me pjesën tjetër të Shqipërisë së lagësht. Temperaturat në Korçë që përthith 2300 orë rrezatimin diellor, përgjithësisht mbeten më të ulta se pjesa tjeter e rajonitperëndimor i Shqipërisë perëndimore, por më të larta se pjesa veri-perëndimore për shkak të lartësisë mesatare në rrafshin e Korçës. Megjithatë janë regjistruar raste kur temperatura ka arritur deri në 40 °C ose më tepër. Korça ka dimër të ftohtë plot rreshje dhe verë mesatare rrallëherë me rreshje.

    Korça është një nyje e rëndësishme për trasportin shqiptar. Qyteti ndodhet 181 km larg kryeqytetit. Aksi rrugor Korçë-Tiranëështë pothuajse tërësisht i rindërtuar dhe largësia kohore është rreth 3 orë. Aksi rrugor Korçë-Kapshticë (Doganë) është nga të paktat rrugë në Shqipëri që plotësojnë standartet ndërkombëtare dhe mund të përshkohet në rreth 30 min. Korça shërben edhe si pikë-lidhje me zonën Jugore të Shqipërisë, por në këtë drejtim rrugët lënë shumë për të dëshiruar dhe ngelet akoma shumë për të bërë. Linja hekurudhore kombëtare nuk ka perfshirë këtë qytet për arsye te trajtave të ashpra të relievit. Vitet e fundit janë bërë shumë investime dhe pritet që brënda pesë-vjeçarit të ardhshëm të përmirësohet më tej sektori i transportit.

    ^ Iljaz Hoxha i njohur edhe si Iljaz Bej Mirahori ishte udhëheqës i Jeniçerëve shqiptarë, shkencëtar dhe mësues personal i sulltanit Bajaziti II. Hoxha u martua me të bijën e sulltan Mehmetit II, P...
    ^ Voskopoja ishte qëndër e zhvilluar kulturore e përbërë nga shqiptarë, arumunë e ortodoksët greqishtfolës. Në Voskopojë u vendos shtypshkronja e dytë në Perandorinë Osmane (pas asaj në Kostandinop...

    Institucionet në Korçë

    1. Bashkia e Korçës(Anglisht dhe Shqip) 2. Qarku Korçë(Anglisht dhe Shqip)

    Lajme nga Korça

    1. Korça Jonë- Portali i rinise Korcare 1. Portali i Korçës 2. Portali i Shqipërisë

    • Korça ku dua të jetoj
    • Korça
    • Parisi i vogël, Qyteti i muzeve
    • Shqipëria
  5. sq.wikipedia.org › wiki › AnemiaAnemia - Wikipedia

    • Ndarja Patofiziologjike E Anemisë
    • Ndarja Morfologjike E Anemisë
    • Shenjat Fizike të Anemisë
    • Etiologjia dhe Patogjeneza E Anemisë
    • Patogjeneza
    • Pasqyra Klinike
    • Klasifikimi
    • Analizat Laboratorike
    • Trajtimi

    Sipas kësaj ndarje, pagjakësia ndahet në: Anemi e cila krijohet kryesisht nga krijimi i pakët i eritrociteve. Anemia e krijuar nga rritja e zbërthimit të eritrociteve (të ashtuquajtura hemolizë). Anemia që krijohet për shkak të rritjes enorme të humbjes së gjakut. Pra, siç shihet, anemia mund të kushtëzohet me zvogëlimin e krijimit apo rritjen e zbërthimit të eritrociteve apo edhe me humbjen e gjakut nga organizmi (gjakderdhja).

    Kjo ndarje bazohet në pikëvështrimin mokroskkopik të sasisë së gjakut periferik me metodën e përcaktimit të sasisë së caktuar të eritrociteve dhe hemoglobinës. Vëllimi i eritrociteve dhe sasia e tyre në hemoglobinë luajnë rol të rëndësishëm në ndarjen morfologjike të anemisë. Nëse caktohen këto vlera dhe përcaktohen ndryshimet morfologjike të eritrociteve, mund të vërtetohet lehtë edhe etiologjia dhe patogjeneza e anemisë si dhe të mundësohet shërimi i anemisë. Mirëpo, ndarja morfologjike gjithherë nuk është e mjaftueshme për përcaktimin e saktë të etiologjisë dhe patogjenezës së anemisë. Atëherë do të ishte më i pranueshëm hulumtimi i anemisë me metodën e izotopeve. Nëse anemia zhvillohet hap pas hapi dhe pacienti nuk është i sëmurë shumë, atëherë mund të zvogëlohet masa e eritrociteve deri në 50%, rënje e koncentrimit të hemoglobinës në 80g/l në hematokrit deri në 0,25 1/litër, pa paraqitje të ndonjë fenomeni të padëshiruar. Kur arrihet vlera e hemoglobinës rreth 60 g/l, zakonisht...

    Simptomet dhe shenjat kryesore të anemisë kryesisht janë pasojë e mekanizmave kompenzues për shmangjen e hipoksisë së indeve dhe kjo sidomos tek rritja e punës së zemrës. Fenomenet e zemrës paraqiten si rezultat i rrahjeve të zemrës dhe rrahjet kryesore të saj ndëgjohen në pjesën e sipërme të saj. Fuqia dhe kualiteti i rrahjeve të zemrës mund të jenë të ndryshme. Në rastin më të rëndë të anemisë paraqitet depresioni i cili humb pas përmirësimit të anemisë dhe paraqitjes së nivelit normal të gjakut në organizëm. Anemia mund të shkaktojë edhe ngërçe por edhe zverdhje të buzëve të gojës, fytit, etj.

    Deficiti apo mungesa e hekurit (Fe) në organizëm mund të krijojnë shkaktarë të ndryshëm: 1. Marrja e pamjaftueshme e hekurit (Fe) me anë të ushqimit. 2. Absorbimi i pamjaftueshëm i Fe në organet për tretje. 3. Shtimi i humbjeve të Fe nga organizmi. 4. Rritja e nevojave të organizmit për hekur. Organizmi si tërësi ka aftësi që të mbajë një bilans relativ të ekuilibrit të Fe në organizëm si dhe në qelizat vertikuloendotrupore të organeve të ndryshme. Organizmi mund të humbë vetëm një sasi minimale të Fe mbreenda 24 orëve, mirëpo këtë sasi ai mund ta kompensojë menjëherë duke shfrytëzuar hekurin rezervë të mbetur në eritrocite për sintezën e hemës. Numri më i madh i anemive, kushtëzohet me humbjen e Fe nga organizmi, më së shhumti gjatë gjakderdhjeve të vogla kronike ose gjatë shtatzanisë. Janë shumë të rralla anemitë tek të cilat ekziston një bartje e vogël e absorbimit të Fe. Pra, rritja e humbjeve të Fe në organizëm e shkaktuar me gjakderdhje kronike është shkaku më i shpeshtë i def...

    Në këtë anemi, shenjat e jashtme të anemisë tregojnë se rezervat e hekurit kanë filluaar të shpenzohen gjatë kalimit nëpër periodën latente dhe paralatente të deficitit të hekurit. Në periudhën paralatente ekzistojnë rezerva të pakta hekuri, ndërsa në të dytën deficiti i hekurit zvogëlohet, kurse në periudhën e tretë pas deficitit të hekurit arrihet anemia dhe poashtu edhe zvogëlimi iproteinave tjera që gjenden në hekur. Zvogëlimi i aktivitetit të enzimeve që përmbajnë hekur shkakton mdryshime në qelizat e organeve të ndryshme të cilat sjellin simptome të caktuara dhe shenja tjera të anemisë.

    Pasqyra klinike e kësaj anemie është e kushtëzuar me sëmundjen fillestare, e cila ishte shkaktari kryesor i anemisë dhe çrregullimit të punës së indeve në organe për shkak të deficitit në qelizat e enzimeve të tyre të cilat përmbajnë Fe.

    Nga ana patofiziologjike, anemia mund të shkaktohet ose nga prodhimi i pamjaftueshëm), ose nga shkatërrimi i shpejtë (i parakohshëm) i rruzave të kuqe (eritrociteve).Në varësi të madhësisë të eritrociteve (rruzave të kuqe), anemia klasifikohet në: 1. a. Anemi mikrocitike. 2. b. Anemi makrocitike. 3. c. Anemi normocitike.

    Kur dyshohet se pacienti ka anemi, bëhet hemograma (angl: CBC, complete blood count) për të matur nivelin e hemoglobinës, hematokritit, indeksin i retikulociteve, dhe parametrat e tjerë që shfaqen...
    Pamja mikroskopike e gjakut shpesh ndihmon shumë në vendosjen e diagnozës.
    Sipas nevojës, matet niveli i hekurit, niveli i transferinës, dhe niveli i ferritinës.
    Sipas nevojës, bëhet edhe matja e vitaminës B12, acidit folik, acidit metilmalonik, dhe homocisteinës.
  6. sq.wikipedia.org › wiki › JaponiaJaponia - Wikipedia

    • Historia
    • Gjeografia
    • Politika
    • Ekonomia
    • Demografia
    • Kultura
    • Lidhje të Jashtme

    Parahistoria

    15.000 vjet më parë, Japonia ende ishte i lidhur në kontinent, arkipelag kishte bashkuar kontinentin aziatik në veri me Siberi aktuale dhe perëndim me Gadishullin Korean, ishte epoka e akullnajave, për shkak të të ftohtit kafshët emigruar në lindje të 'Eurasia, dhe njerëzit, të cilët ishin ende vetëm gjuetar-mbledhës, i ndoqi ata për të marrë ushqim.Pra, ishte e populluar Japoni, ata që duhet të më pas kanë bërë të Ainu moderne.Ti e di pothuajse asgjë në moshën Japanese paleolitike, vetëm koh...

    Periudha Antike

    Yamato quhej forca kryesore në Japoni nga mesjeta deri në vitin 710. Periudha Kofun (shekulli i 3të – shekulli i 6të), karakterizohet si një periudhë kur janë krijuar shumë statuja të njohura si tumuli e që kishin formën e vrimës së çelësit. Në fillim të periudhës Asuka (nga shekulli i 6të – 710), kryeqyteti u zhvendos në Asuka, pjesa më jugore e Nara Basin. Dallimi kryesor midis periudhës Yayoi dhe Kofun-Asuka është zhvillimi nga një kulturë fshatare dhe agrokulturore tek një kulturë më usht...

    Periudha e Feudalizmit

    Feudalizmi, ashtu si në shumë vende të tjera të globit, u zhvillua edhe në Japoni. Në njohje të parë, Japonia është një varg ishujsh në Oqeanin Paqësor. Jeta feudale në Japoni mori nuanca të ndryshme nga ato të bashkësive evropiane dhe shumë shpesh, për shkak të largësisë së saj me Shqipërinë, ajo trajtohet në mënyrë shumë të vakët në librat shkollorë ose jashtë shkollorë shqipëtarë. Për të pasur një imazh të qartë të feudalizmit në këtë vend, duhet parë fillimi dhe organizimi shoqëror në koh...

    Japonia është një shtet i përbërë prej mbi tre mijë ishuj, të cilët shtrihen përgjatë bregdetit të Oqeanit Paqësor të Azisë. Pesë ishujt kryesorë, nga veriu në jug, janë Hokkaidō, Honshū, Shikoku, Kyūshū dhe Okinava. Ishujt Ryukyu, përfshirë Okinavën, janë një zinxhir ishujsh në jug të Kyūshū. Së bashku ato shpesh njihen si Arkipelagu japonez. Rreth 70 % deri 80 % e vendit është e mbuluar me pyje, male, dhe është e papërshtatshme për përdorim agrikulturor, industrial, ose rezidencial. Kjo për shkak të relievit kryesisht të pjerrët, klimës dhe rrezikut të rrëshirave që shkaktohen nga tërmetet, tokës së butë dhe shiut të ashpër. Kjo ka shkaktuar një dendësi të madhe në zonat e banueshme që janë kryesisht zonat bregdetare. Japonia është një nga më dendësisht të banuaranë botë. Vendndodhja e saj në Unazën Pacifike të Zjarrit, në takim të tri pllakave tektonike, i jep Japonisë dridhje të intensitetit të ulët të herpasharshme dhe aktivitet vullkanink relativisht të shpeshtë. Tërmete shkat...

    Japonia është monarki kushtetuese ku fuqia e Perandorit është shumë e kufizuar. Si figurë ceremoniale, kushtetuta e favorizon si Simbol i Shtetit dhe Unitet i Popullit. Pushteti qëndron në duart e kryeministrit dhe anëtarëve të Diet-ës Kombëtare, përderisa sovraniteti i takon popullit. Perandori luan rolin e kreut të shtetit në çështjet diplomatike. Akihito është Perandori aktual i Japonisë. Naruhito si Princi i Kurorëzuar i Japonisë qëndron si pasuesi i kurorës Perandorake. Organi legjistlativ i Japonisë është Diet-a Kombëtare, Parlament me dy dhoma. Dieta përmban: Dhoma e Përfaqësuesve, me 480 vende, të zgjedhur me votën e popullit çdo katër vjet ose vota mund të ndërrojë çdo gjë, dhe Dhoma e Këshilltarëve që ka 242 vende, ku mandati zgjat gjashtë vjet. Në Japoni ekziston e drejta e votës përmbi moshën 20 vjeçe me fletë të fshehta votimi. Programi liberal konservativ i Partisë Liberale Demokratike të Japonisë ka bërë qe kjo parti të jetë në pushtet që nga viti 1995, përveç një koa...

    Japonia është ndër vendet më të zhvilluara të botës. Ajo zë vendin e parë në Azi dhe të dytin në botë pas SHBA-së. Bujqësia ndonëse nuk i plotëson nevojat e vendit ka një shumëllojshmëri kulturash si: pambuku, çaji, thekra etj. Industria është e fuqishme e shumëdegëshe: industria mekanike, elektronike, e informacionit, e përpunimit të qeramikës, industria kimike etj. Përvec këtyre i zhvilluar është turizmi për shkak të vlerave historike të vendit dhe peshkimi kryesisht për shkak të klimës dhe për eksportimin e algave.

    Japonia ka një popullsi prej 127.433.494 banorë. Shtimi natyror është i ulët. Dendësia mesatare e popullsisë është 337 banorë/km². Shpërndarja e saj është e pabarabartë. Pjesa më e madhe e popullsisë është përqendruar kryesisht në ultesira, fushëgropa, rrafshina aluvionale dhe gjatë bregdetit. Popullsia në Japoni është homogjene. Gjuha zyrtare është japonishtja. Popullsia është e besimit shinto, budist dhe kristianë.Në Japoni jetojnë edhe 2 milionë banorë të huaj, si: koreanë, kinezë, brazilianë, filipinas, amerikanë, tajlandezë, etj.Rreth 79 % e popullsisë është përqendruar në qytete. Kryeqyteti i vendit është Tokjo, i cili është një ndër qytetet më të mëdha në botë. Qytete të tjera të mëdha janë: Osaka, Kobe, Nagoya dhe Yokohamaetj.

    Kultura bashkëkohore japoneze kombinon ndikimet nga Azia, Evropa dhe Amerika e Veriut. Artet tradicionale japoneze përfshijnë zanate të tilla si qeramika, tekstile, enë larëse, shpata dhe kukulla; shfaqje të bunraku, kabuki, noh, valle dhe rakugo; dhe praktika të tjera, ceremonia e çajit, ikebana, artet marciale, kaligrafia, origami, onsen, Geisha dhe lojëra. Japonia ka një sistem të zhvilluar për mbrojtjen dhe promovimin e pronave kulturore dhe thesareve kombëtare të prekshme dhe jomateriale. Njëzet e dy vendejanë regjistruar në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, tetëmbëdhjetë prej të cilave janë me rëndësi kulturore.

  1. People also search for