Yahoo Web Search

  1. Albania - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Albania

    The term Albania is the medieval Latin name of the country. It may be derived from the Illyrian tribe of Albani (Albanian: Albanët) recorded by Ptolemy, the geographer and astronomer from Alexandria, who drafted a map in 150 AD which shows the city of Albanopolis located northeast of Durrës.

  2. Albanian language - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Albanian_language

    Albanian (endonym: shqip or gjuha shqipe [ˈɟuha ˈʃcipɛ]) is an Indo-European language spoken by the Albanians in the Balkans and the Albanian diaspora in the Americas, Europe and Oceania. [1] [8] With about 7.5 million speakers, [1] [2] it comprises an independent branch within the Indo-European languages and is not closely related to any ...

  3. Albania - Wikipedia

    sq.wikipedia.org › wiki › Albania
    • Rruga Historike që Ka Përshkruar Emri
    • Arti Shqiptar
    • Studime Albanologjike Edhe Etnologjike
    • Shiko Edhe
    • Lidhje të Jashtme

    Pas një kohe të gjatë të përdorimit të emërtimeve greke e romake, bizantini Mihael Attaliates në vitin 1072 për ilirët dhe fiset e tyre fillon përmend fjalën arvanon. Ky emërtim duket se ka vazhduar edhe në shkrimet e tjera, si p.sh.m. të Anna Komnenit XIII 5, Georga Akropolitas. Në Mesjetë banorët e Krujës queshin "arbanun", kurse ipeshkvi i Krujës quhej epicopus Arbanensis. Duket se parashtesa më e vjetër e ngjashme e përdorur nga bizantinët në gjuhën latine ka qenë arb-. Këta popullin shqiptar nga vitet 1166 e quanin arbanense, kurse vendin e tyre Arbanum (1204, 1250). Me afirmimin e azhurëve në Siçili dhe paraqitjes së interesit të tyre për shqiptarët, në 1271 ata për trojet e shqiptarëve përmendin fjalën Albania, kurse për popullin në trojet e tyre atërore albaneses. Nga këto dy fjalë rrjedhin dhe emërtimet e sotme në italisht albanese dhe në greqisht arvanites. Nga kjo e fundit rrjedh edhe fjala turke arnaut. Në sërbishten e vjetër për trojet shqiptare përdorej fjala Rabana 11...

    Arti bashkëkohor shqiptar ka filluar të vendoset dhe të bëhet i rëndësishëm me piktorin e famshëm Ibrahim Kodra, me rëndësi të njëjtë si Pablo Picasso, me të cilin ai ka ekspozuar në Milano. Sot Kodra konsiderohet babai i artit bashkëkohor shqiptar nga kritikët e artit në mbarë botën.

    Studimet më të thella në këtë drejtim i ka paraqitur gjuhëtari dhe albanologu i shquar shqiptar Prof. Dr. Eqrem Çabej në punimin e tij me titullin "Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes". Në këtë studim shkencor ai ka analizuar dhe parashtruar etnogjenezën e prejardhjes dhe historisë së emrit të trojeve shqiptare dhe banorëve të saj. Emri me të cilin të huajt quajnë shqiptarët (si p.sh.m.: albaner, albanais, albanese etj.) dikur përdorej edhe në truallin shqiptar. Banoret vendas në trevat shqiptare dikur janë vetëquajtur "arbër", "arbën" si dhe "dardanë". Shkrimi i parashteses se emrit të vjetër ndër të huajt luhatet midis "alb-" dhe "arb-", kurse shqiptarët vetë kanë përdorur "arb-". Me kalimin e kohërave emërtimi i banorëve të saj nuk u zëvendësua gradualisht me fjalën e sotme "shqiptarë". Rruga historike që kanë përshkruar këta emra duket të ketë qenë po ajo rrugë që kanë ndjeur zakonisht edhe emrat e popujve të tjerë. Që të dy këta emra në fillim ishin emra fisesh, që me kohë...

  4. People also ask

    When did Shqiperi and Shqiptar become common words in Albania?

    What kind of alphabet do they use in Albania?

    What does the word FIS mean in Albanian?

    Who are the native speakers of the Albanian language?

  5. Albanian alphabet - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Albanian_Alphabet
    • Overview
    • History
    • Other alphabets used for written Albanian

    The Albanian alphabet is a variant of the Latin alphabet used to write the Albanian language. It consists of 36 letters: Capital letters A B C Ç D Dh E Ë F G Gj H I J K L Ll M N Nj O P Q R Rr S Sh T Th U V X Xh Y Z Zh Lower case letters a b c ç d dh e ë f g gj h i j k l ll m n nj o p q r rr s sh t th u v x xh y z zh IPA value a b t͡s t͡ʃ d ð ɛ ə f ɡ ɟ͡ʝ h i j k l ɫ m n ɲ ɔ p c ɹ r s ʃ t θ u v d͡z d͡ʒ y z ʒ Note: The vowels are shown in bold. Listen to the...

    The earliest known mention of Albanian writings comes from a French Catholic church document from 1332. Written either by archbishop Guillaume Adam or the monk Brocardus Monacus the report notes that Licet Albanenses aliam omnino linguam a latina habeant et diversam, tamen litteram latinam habent in usu et in omnibus suis libris. Scholars warn that this could mean Albanians also wrote in the Latin language, not necessarily just Albanian with a Latin script. The history of the later Albanian alph

    The modern Latin-based Albanian alphabet is the result of long evolution. Before the creation of the unified alphabet, Albanian was written in several different alphabets, with several sub-variants

  6. Albanian revolt of 1910 - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Albanian_Revolt_of_1910
    • Events
    • Aftermath
    • See Also
    • Sources
    • Further Reading

    During the first months of 1910, Isa Boletini tried to coordinate forces for a new insurrection by visiting the Albanian clans, which had taken refuge in Montenegro after the failure of a previous minor uprising in 1909. In the meantime the new governor, Masar Bey, introduced a new tax on commodities, which immediately became highly unpopular. Albanian leaders held two other meetings in İpek (now Peć) and Ferizoviç (now Ferizaj), where they took the oath of besa to be united against the new Ottoman government policy of centralization. Forces led by Isa Boletini attacked the Ottoman forces in Pristina and Ferizoviç, while the commander of Ottoman forces in Peć was killed by the local population. The Ottoman government declared martial lawand sent a military expedition of 16,000 men led by Shefqet Turgut Pasha who went to Skopje in April 1910. At the same time 3,000 Albanians under Idriz Seferi blocked the railway to Skopje at the Kaçanik Pass. They captured a train conveying soldiers...

    Although the numbers of the Ottoman forces were now up to 50,000, they controlled only the lowlands and the cities, and failed to take control of the mountainous regions. At the request of the Ottoman commander Mehmet Shefqet Pasha, the Ottoman government declared the abrogation of the "Lekë Dukagjini Code" which was the mountain law of the Albanian clans. Some Albanian clans went to seek refuge in Montenegro, requesting an amnesty from the Ottoman government and the return of the conditions obtained before the rebellion. This was not accepted by the Ottoman government, which also declared the prohibition of the Albanian alphabet and books published in it. Albanian-language schools were declared illegal, and possessing a book in Albanian letters became a penal act. Strong through numbers and position, the Ottoman expedition continued its march towards central and southern Albania imposing the new prohibitions. Albanian schools were closed and publications in the Latin alphabet were...

    Akçam, Taner (2004), From empire to republic: Turkish nationalism and the Armenian genocide, Zed Books, ISBN 978-1-84277-527-1
    Elsie, Robert (2004), Historical dictionary of Kosova, Scarecrow Press, ISBN 978-0-8108-5309-6, retrieved 21 November2010
    Finkel, Caroline (2006), Osman's dream: the story of the Ottoman Empire, 1300–1923, Basic Books, ISBN 978-0-465-02396-7
    Frashëri, Kristo (1984), Historia e popullit shqiptar në katër vëllime (in Albanian), II, Tiranë, OCLC 255273594

    Tallon, James (2012), The failure of Ottomanism: The Albanian Rebellions of 1909–1912, The University of Chicago

    • Rebellion suppressed
  7. Albanian heraldry - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Albanian_heraldry

    Albanian heraldry is the use of heraldic symbols in Albania.The earliest form of Albanian heraldry is from the late 12th century, with the creation of the first Albanian medieval country, the Principality of Arbanon in 1190.

    • None
  8. Albanian tribes - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Tribes_of_Albania
    • Overview
    • Terminology
    • Organisation
    • Culture
    • Geography
    • History

    The Albanian tribes form a historical mode of social organization in Albania and the southwestern Balkans characterized by a common culture, often common patrilineal kinship ties tracing back to one progenitor and shared social ties. The fis stands at the center of Albanian organization based on kinship relations, a concept which can be found among southern Albanians also with the term farë. Inherited from ancient Illyrian social structures, Albanian tribal society emerged in the early...

    Fundamental terms that define Albanian tribal structure are shared by all regions. Some terms may be used interchangeably with the same semantic content and other terms have a different content depending on the region. No uniform or standard classification exists as societal structure showed variance even within the same general area. The term fis is the central concept of Albanian tribal structure. The fis is a community whose members are linked to each other as kin through the same patrilineal

    Among Gheg Malësors the fis, is headed by the oldest male and formed the basic unit of tribal society. The governing councils consist of elders. The idea of law administration is so closely related to the "old age", that "to arbitrate" is me pleknue, and plekní means both ...

    In southern Albania, the social system is based on the house and the fis, consisting of a patrilineal kinship group and an exogamous unit composed by members with some property in common. The patrilineal kinship ties are defined by the concept of "blood" also implying physical an

    The northern Albanian tribes are fiercely proud of the fact that they have never been completely conquered by external powers, in particular by the Ottoman Empire. This fact is raised on the level of historical and heritage orthodoxy among the members of the tribes. In the 18th c

    Besa is a word in the Albanian language meaning "pledge of honour", "to keep the promise". Besa is an important institution within the tribal society of the Albanian Malisors, and is one of the moral principles of the Kanun. Albanian tribes swore oaths to jointly fight against th

    The Malisors lived in three geographical regions within northern Albania. Malësia e Madhe contained five large tribes with four having a Catholic majority and Muslim minority with Gruda evenly split between both religions. Within Malësia e Madhe there were an additional seven small tribes. During times of war and mobilisation of troops, the bajraktar of Hoti was recognised by the Ottoman government as leader of all forces of the Malësia e Madhe tribes having collectively some 6,200 ...

    During the Great Eastern Crisis, Prenk Bib Doda, hereditary chieftain of Mirdita initiated a rebellion in mid-April 1877 against government control and the Ottoman Empire sent troops to put it down. Montenegro attempted to gain support from among the Malisors even though it lacke

    The last tribal system of Europe located in northern Albania stayed intact until 1944 when Albanian communists seized power and ruled the country for half a century. During that time the tribal system was weakened and eradicated by the communists. After the collapse of communism

  9. Politics of Albania - Wikipedia

    en.wikipedia.org › wiki › Politics_of_Albania

    Nowadays, the President of Albania (Presidenti) is the head of state, commander-in-chief of the military and the representative of the unity of the Albanian people. The President is indirectly elected to a five-year term by the Parliament by secret vote , requiring a three-fifths majority of the votes of all members.

  10. Shkodra - Wikipedia

    sq.wikipedia.org › wiki › Shkodra
    • Prejardhja E Emrit
    • Toponimia
    • Historia
    • Gjeografia
    • Demografia
    • Arti dhe Kultura
    • Ekonomia
    • Panorama
    • Shiko Edhe këtë

    Si emër është hasur qysh në lashtësi në formën Skodra (lat. Scodra; greq. e vj. Σκόδρα), gjithashtu në rasën gjinore të greqishtes Σκοδρινῶν ('e Skodrinëve') gjetur ndër monedha prej shek. II p.K. Presbyter Diocleas shkruan Scodaris, si mbiemër Scodrensis. Prej vitit 1287 shihet forma Scutarum (mb. Scutarensis), emri u përshtat në italishte Scutari, formë e cila qe mjaft e përhapur në anglishte deri në shek. XX. Forma e moçme sërbe ka qenë Skëdër, me dy gjysmë-zanore. Forma në serbo-kroatishte Skadar (Скадар) shihet që nga mbarimi i shel. XIV, e në turqishten osmane, gjithashtu në turqishten e sotme İşkodra. Përgjatë sundimit osman është quajtur edhe Işkenderiyye nga Işkender duke pandehur se banorët e këtij qyteti ishin të bijtë e Aleksandrit të Madh (i quajtur Skënder në traditën myslimane) për nga trimëria që shfaqnin në beteja, nga ku Barleti nxjerr tezën se Shkodrën mund ta ketë themeluar Aleksandri i Madh, që qarkullonte edhe ndonjë shekull më vonë tek e shkruan udhëpërshkuesi...

    Toponimia e qytetit shtrihet në aq shtresa sa ç'është e gjurmueshme historia e rishtë e tij, duke pasur shtresëzime që dëshmojnë periudhën latine, sllave, osmane, mbivendosjet e emërtimeve nga regjimi komunist apo edhe toponime të reja. Kodrat rreth të cilave shtrihej qyteti në kohën e Barletit quheshin Kazenë, Valdunus (kodra e kalasë) dhe Zarufe. Shtrirja e qytetit në kohët e hershme qe e vendosur në Fushën e Bunës, ku ka qenë lagjja e quajtur Pulikare (it. pulicaria, bimë dizenterike), sot e mbuluar nga uji dhe në verë përdoret për kullotje. Dy mendohen të jenë toponime bizantine: Ajasma (gr. ujë i shenjtë) dhe Arra e Madhe (gr. aramades, vend i lagshtë). Shtresëzimi sllav në nivel toponimesh konstatohet tek lagjet Gjuhadol (sllav. gluho dol, përrua i shurdhët) dhe Draçin(ferrza) - emër ky i fundit që u përpoq të ndryshohej në periudhën zogiste në "Ferrza", por u rikthye i mëparshmi. Shtresëzimi i periudhës osmane është më i përhapuri që me emrat që na përcjell Çelebiu, por edhe...

    Lashtësia

    Në mesin e shekullit të tretë p.k. përmendet si kryeqendra e mbretërisë së parë të Ardianëve. Mbretëresha Teuta dhe mbretërit Agron e Gentjanë figurat më të përmendura të kësaj periudhe. Scodra ishte më e mirëmbrojtura (arx munitissima) dhe më e vështira për t'u pushtuar (difficilis aditu) nga të tëra fortifikatat e fisit labeat. Ishte një pozicion i fortifikuar në mënyrë natyrale (munitum situ naturali oppidum), i rrethuar nga mure me pirgje mbi portat (portarumque turres). Më 168 p.K. preto...

    Mesjeta

    Pas gjysmës së parë të shekullit të 7të pjesa më jugore e pjesëve detare të Principatës Serbe, në Diokle, përfshinte edhe krahinën e Shkodrës. Qyteti qe pjesë e formacioneve shtetërore serbe, bullgare e zetase - pjesërisht edhe atyre bizantine - deri me rënien e Perandorisë Serbe në shek. XIV. Më pas u zotërua nga Balshajt, të cilët pasi u thyen në betejën e Savrës, Balsha II ia dorëzoi qytetin Shahinit (kephalia, capitaneus turcorum) deri kur prania osmane në këto vise u vënit dhe trysnia ve...

    Periudha Osmane

    Sipas ndarjeve administrative të Perandorisë Osmane, qyteti u bë qendër e sanxhakut më 1485, pjesë e Elajetit të Rumelisë. Qyteti nis të lulëzojë përsëri me stabilitetin e garantuar nga Bushatllinjtë. Tregtia lulëzoi përmes limanit lumor të Obotit dhe bashkëpunimin me Ulqinin në rrugë detare, duke u bërë kësodore qendra ekonomike e trevave veriore shqiptare. Më 1832 periudha e pashallëkut të këtij oxhaku mbaroi. Më 1835 u çua kryengritja vendore kundër Tanzimatit, e kryesuar nga Hamz agë Kazazi.

    Shtrihet për rreth 872.71 km2 në nyjën hidrografike me pranë liqenit me të njëjtin emër dhe lumenjtë Drin, Bunë dhe Kir në një ultësirë të "mbrojtur" nga liqeni, Alpet Shqiptare në lindje ku spikasin majat e Cukalit (1.722 m), Maranaj (1.576 m), Sheldisë (mali Sardonik i Barletit; për nga Shurdhahu) dhe Taraboshit (rreth 700 m) në perëndim dhe deti Adriatik. Në një rreze prej 45 km mund të arrihen ranishtet në Adriatik, shëtitjet e alpinizmi në Alpe, e kanotazhi nepër lumenj.

    Feja

    Prania ortodokse ishte një ndikim historik prej sundimit bizantin dhe më pas feudalëve serbë të Zetës, të cilët i përkitnin pas Skizmës. Me vdekjen e Stefan Nemanjiqit, ndikimi venedikas bëhet më i dukshëm dhe Argjipeshkvia e Tivarit u bë mbështetje për hapjen e katolicizmit. Pas pushtimit osman elementi i krishterë lejohej të banonin në vendbanime larg kështjellës, kësodore qyteti nuk do të ishte më seli ipeshkvnore dhe arqipeshkvnore metropolitane deri më 15 mars 1867 kur u emërua argjipesh...

    Shkollat

    Që nga çereku i fundit i shek. XIX, në lagje të ndryshme të qytetit ishin hapur 11 mejtepe. Qeveria osmane kishte hapur gjithashtu në Shkodër një sistem shkollash shtetërore fillore katër klasëshe (iptidaije), qytetëse tri klasëshe (ruzhdije) dhe gjimnaz (idadije). I njohur ishte në Shkodër Gjimnazi apo mejtepi Idadije, katër klasësh. Kjo shkollë, e hapur që në 1909, me profesorë universitarë, të gjithë të lauruar, ardhur nga vise të ndryshme të Turqisë dhe mes tyre një apo dy mësues shqiptar...

    Tradita e bibliotekave

    Studjuesi shqiptaro-kroat Aleksandër Stipçeviç në “Historinë e librit” shënon se në Iliri ka pasur 72 biblioteka dhe disa syresh kanë qenë edhe në Shkodër. Nga ana tjetër, në veprën e Marin Barletit, “Rrethimi i Shkodrës” thuhet se ka pasur anale të shkruara në gjuhën e popullit. Sipas të dhënave të Daniele Farlatit në “Illyricum Sacrum”, “qendra të rëndësishme të administratës e kulturës me arkiva e biblioteka të famshme kanë qenë arqipeshkëvitë e Durrësit, Tivarit, Shkodrës e Shkupit”. Madj...

    Arkitektura

    Nisi strukturimi i arkitekturës sipas kritereve të artit islam, disa kisha u bënë xhami. Në hyrje të Pazarit ka pasë një Hamam të ndërtuar nga i quajturi Allaman begu me datë 1519, i njohur si Hamami i Vjetër. Pjetër Bogdanie përmend se në hyrje të hamamit kishte të shkruar në mermer me numra romakë (1470, 5 tetor). Qyteti numëron rreth 100 000 banorë e shquhet për shumëllojshmërinë në kahin urbanistik e arkitektonik, shtëpitë më të vjetra me 1 ose 2 kate kanë bahçe e oborre të gjelbërta e me...

    Në bazë të historiografisë tregtare, qysh në çerek të shek. XVIII përmendet të qenët e një institucioni tregtar "Komiteti tregtar i pjacës së Shkodrës", që më pas mori emrin "Çeta tregtare" - "Cetto mercantile", që nga fundi i shek. XIX u quajt në turqisht"Tixharet odasi", e në kohën e shtetit shqiptar "Oda e tregtisë". Me rënien e Bushatllinjve, edhe çeta tregtare nuk funksionoi më si ent i rregullt për kontrata rregullimi konfliktesh tregtare ndërmjet vendasve dhe të huajve. Megjithatë shkëmbimi i mallrave përmes detit arriti pikën kulmore më 1869. Marrëdhëniet me Venecien qenë zbehur deri në përgjysmimin e agjencive tregtare dhe gravitetin e Adriatikut e morën portet e tjera të Italisë dhe të Perandorisë Austro-Hungareze. Gjysma e dytë e shek. XIX shënjoi teposhtën e pakthyeshme të rëndësisë tregtare të Shkodrës me ndërtimin e hekurudhës Mitrovicë-Selanik më 1873 dhe aneksimit të Ulqinit e Tivarit pas ngjarjeve të Lidhjes.

    Buna
    Shpiaosokukes.jpg Shtëpia e Oso Kukës, sot Muzeu i qytetit
    Kalaja e parë nga Dajlanet në Zusë.jpg
  11. People also search for